Waarom ik vind dat boeken uit Nederland toch net iets minder zijn dan Engelse

Veel boeken die ik van Nederlandse bodem (This is Where it Ends niet meegerekend) heb gelezen zijn naar mijn mening toch net iets minder dan de boeken uit het buitenland (voornamelijk uit de Engelstalige landen). Dan heb ik het vooral over Young Adult-boeken, want met Nederlandse literatuur en boeken voor volwassenen heb ik niets op aan te merken. Maar wat is het nou dat (veel) Nederlandse boeken anders maakt dan Engelse? Dit zijn een paar voorbeelden.

Ik wil trouwens erbij zeggen dat ik hiermee niet bedoel dat het niet goed is om boeken van Nederlandse bodem te lezen of dat het niet goed is om ze leuk te vinden. Het zijn gewoon dingen die mij opvallen. Ik wil hiermee ook niet zeggen dat het niet goed is om Nederlandse boeken te schrijven, maar ik zie het als een stimulatie om nóg betere boeken te schrijven.

1. Het gebruik van Engelse woorden

Ik weet niet waarom, maar vaak als in een boek van Nederlandse bodem lees bevat die heel veel Engelse woorden. Wat ik hiermee bedoel is dat er suddenly een Engels woord in de zin staat en dat de mensen ook Nederlands praten met Engelse words. Super irritant vind ik dit. Dit soort taalgebruik zie je vaak in jongerentijdschriften zoals Cosmogirl (ik heb er ooit eens in gebladerd en die hoeveelheid Engelse woorden!). Dit betekent natuurlijk niet dat álle Nederlandse boeken dit hebben, maar dat het wel voorkomt. Wat Engelse boeken anders maakt is dat ze (in het origineel) helemaal in het Engels zijn geschreven (wat ook logisch is) en (als ze vertaald zijn) helemaal in het Nederlands zijn geschreven. Als vertaalde boeken 100% Nederlands zijn, waarom zitten er dan in Nederlandse boeken Engelse woorden?! Ik snap het niet. Het maakt het alleen maar stommer en moeilijker te lezen.

2. Vaak wat kindelijker geschreven

Wat Nederlandse jeugdboeken ook vaak hebben is dat ze op een kinderlijke wijze zijn geschreven. Dit kun je op twee manieren lezen: 1. de personen in het verhaal praten alsof ze jonger zijn dan hun werkelijke leeftijd of 2. de schrijfstijl van het boek lijkt alsof het voor jongere lezers is bedoeld dan de werkelijke doelgroep. Bij vertaalde (en originele) Engelse boeken heb ik nooit dit gevoel (behalve bij de vertaling van de boeken van Cassandra Clare, wat ik niet heb bij haar boeken in het Engels). Het lijkt alsof de vertalers een veel duurdere taalgebruik hebben dan de Nederlandse jeugdschrijvers, of zijn het juist de Engelstalige schrijvers met een duurdere taalgebruik? Je snapt hopelijk in ieder geval wat ik bedoel.

3. Vaak contemporary en romantisch

Op een paar schrijvers na (Helen Vreeswijk en Mel Wallis de Vries, bijvoorbeeld) gaan veel YA-boeken van Nederlandse bodem over hedendaagse dingen en zijn ze vaak ook nog romantisch. Neem bijvoorbeeld Carry Slee, Caja Cazemier en Francine Oomen. Dit zijn inderdaad schrijvers die boeken schrijven voor een wat jongere doelgroep (meer Middle Grade), maar hoeveel echte YA-schrijvers kan ik noemen? Buddy Tegenbosch, maar zijn boeken zijn ook hedendaags. Iris Boter, waarvan op Mislukt na al haar andere boeken volgens mij ook hedendaags zijn. Daniëlle Bakhuis, ook hedendaags. Boeken uit Engelstalige landen hebben vaak een veel bredere genre. Kan ik een Nederlands horrorjeugdboek noemen? Op Sevenster na kan ik niets meer verzinnen. Ook hier wil ik niet mee zeggen dat er geen Nederlandse YA-Fantasy bestaat, want die zijn er natuurlijk ook, maar als ik echt grote namen moet noemen kom ik niet verder dan Thea Beckman, Tonke Dragt en Jan Terlouw.

4. Veel gebruikte onderwerpen

En dan als het over iets hedendaags gaat, gaat het ook bijna altijd over dezelfde onderwerpen. De meeste boeken gaan over pesten, drugsgebruik, alcoholgebruik, loverboys, zelfmoord, liefde, enzovoorts, enzovoorts. Natuurlijk gaan veel Engelstalige boeken hier ook over, maar wordt er volop geëxperimenteerd op verschillende onderwerpen. Neem bijvoorbeeld The Hate You Give, Wat Jij Niet Ziet en Donkerblauwe Woorden. Veel diverse onderwerpen. In Nederland? Niet zo. Nou ja, ze zijn wel divers, maar zo vaak gebruikt dat het niet meer zo lijkt. Betekent het dat die diversiteite onderwerpen hier niet voorkomen? Natuurlijk niet, alleen zijn die boeken misschien niet zo bekend.

5. Lelijke covers

Het laatste, maar vaak ook belangrijkste, is dat Nederlandse covers vaak niet zo mooi zijn (ik heb het dan niet over de covers van vertaalde boeken, want die zijn vaak wél mooi). Neem bijvoorbeeld de boeken van Carry Slee. Die covers vind ik vaak afstotend dat ik niet begrijp waarom de uitgever nog steeds die covers neemt. Of neem de covers van de boeken van Marion van de Coolwijk. Ik ril al bij het idee. Covermodellen zijn vaak niet de beste optie en toch is dat wat er in Nederland gebeurd. Waarom?! (Dit gebeurt ook in het buitenland, trouwens.) Waarom kunnen er geen covers gemaakt worden zoals die van The Raven Boys, Magnus Chase en Throne of Glass?! (O, en die nieuwe Nederlandse cover van De Glazen Troon... Ik kan er niet eens naar kíjken...)

Dat zijn dus een paar redenen waarom ik denk dat Nederlandse YA niet kan tippen aan Engelse. Natuurlijk zijn niet alle boeken uit het buitenland geweldig (ook daar zitten er heel wat bij die ik niet leuk vond), maar op dit moment heb ik nog geen Nederlandse YA-boeken kunnen vinden die zo geweldig zijn dat ik ze toe zou kunnen voegen aan mijn lijst van favoriete boeken.

Ik ben bewust van het feit dat er waarschijnlijk een paar drogredenen in deze blogpost zitten, maar ik wilde even iets snels schrijven in plaats van een recensie van een boek dat ik een paar maanden geleden heb gelezen. Tja. En ik wil niemand beledigen, dus sorry als dat wel gebeurd.

Wat denk jij over Nederlandse YA?

Reacties

  1. Oh punt 2!!!!! Ja ik zie dit zo vaak en daarom lees ik dus geen Nederlandse vertalingen meer! En punt 5 ook zo waar!!! De covers van Throne of Glass (NL editie) zullen het nooit halen bij de originele. De meest verschrikkelijke NL cover die ik gezien heb is die van Drift de Nederlandse vertaling van Hush Hush van Becca Fitzpatrick. Ik heb altijd gedacht dat dit aan mij ligt, dat ik te "ver-amerikaanst" om het zo maar te noemen ben, dat ik daardoor gewoon verwend ben met mooie covers. Of dat het een cultuur aspect is, dat die lelijke NL covers blijkbaar wel aanslaan bij de Nederlandse lezers.

    Erg leuk en goed artikel en heel herkenbaar voor mij.

    Groetjes Irene @ www.ijskoudepassie.com

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk het ook kan komen dat die covers in Nederland niet zo mooi zijn omdat Nederlandse uitgevers minder geld kunnen besteden dan Amerikaanse. In de VS kunnen ze dan bijvoorbeeld makkelijk een kunstenaar betalen om een cover te ontwerpen, terwijl sommige uitgevers in Nederland net genoeg hebben om een fotoshoot te doen of om een foto te kopen, maar niet om een hele nieuwe te maken. Omdat Nederlandse YA-boeken van eigen bodem niet zo veel geld opleveren, zeg maar.
      Of dit waar is weet ik trouwens niet, maar ik denk dat het ongeveer zo is.
      O, en bedankt voor het compliment! :)

      Verwijderen
  2. Ik respecteer je mening over dat je liever oorspronkelijk buitenlandse boeken leest dan oorspronkelijk Nederlandse boeken. Dat is prima, maar de manier waarop je het nu verwoordt komt een beetje degrinerend over. In je inleiding zeg je dat veel mensen het met je eens zijn dat oorspronkelijk Nederlandse boeken slechter zijn dan oorspronkelijk buitenlandse boeken. Dat kan je natuurlijk vinden, maar dan met nadruk op 'vinden'. De manier waarop dit artikel geschreven hebt, komt het over alsof dit vaste feiten zijn, waar iedereen het ermee eens is. Dat een oorspronkelijk Nederlandstalig boek dus ook echt altijd slechter is dan een oorspronkelijk buitenlands boek.

    Zo is het mooi of lelijk vinden van een cover volkomen iemands eigen smaak. Wat de een mooi vind, vind de ander afschuwelijk. En andersom. Er zullen heus ook wel oorspronkelijk buitenlandse boeken zijn die covers hebben die jij niet zo mooi vind, en ik geweldig vind. En andersom.

    Er is overigens genoeg variatie qua genres te vinden binnen de oorspronkelijk Nederlandse YA. Soms is dit gewoon een kwestie van een beetje onderzoek doen zoals GoodReads afspeuren. Het is echt niet allemaal contemporary.

    Nogmaals, ik respecteer je mening dat je liever oorspronkelijk buitenlandse boeken leest, maar laat oorspronkelijk Nederlandse boeken in hun waarde. Want ook daar zitten zeker pareltjes tussen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In denk niet dat boeken van Nederlandse bodem altijd slechter zijn dan buitenlandse boeken en dat iederéén het daarmee eens is. Daarom ook 'veel mensen'. En of het feiten zijn? Nee, want onderaan de blogpost heb geschreven dat ik dénk dat dit de redenen zijn.

      Om terug te komen op 'dat een oorspronkelijk Nederlandstalig boek dus ook echt altijd slechter is dan een oorspronkelijk buitenlands boek': Hier ben ik het niet mee eens, omdat ik bijvoorbeeld Hex en De Klauw helemaal geweldig vind en die komen beslist niet uit het buitenland. En 'echt altijd slechter'? Dat is een beetje overdreven...

      Het klopt dat iedereen een andere mening heeft over covers, maar ik zeg dat váák Nederlandse covers niet zo mooi zijn. Dit betekent niet dat er geen mooie covers zijn, want die zijn er zeker.

      Het klopt ook dat er veel genres zijn bij YA uit Nederland, maar als je een boekhandel of bibliotheek binnenloopt zijn het toch meestal de contemporary-boeken die je vindt. De laatste tijd komen er steeds meer verschillende genres (Dutch Venture Publishing, bijvoorbeeld), maar nog steeds staat contemporary aan top.

      Ik ben ervan overtuigd dat er geweldige boeken van Nederlandse bodem zijn, maar die heb ik nog niet ontdekt.

      O, en het is trouwens 'denigrerend', maar ik begrijp wat je bedoelt. :)

      Verwijderen
  3. Net als Inge wil ik graag tegen je argumenten ingaan, aangezien ik de toon in je artikel erg onterecht vind tegenover de Nederlandse auteurs die net zo geweldig zijn (of kunnen zijn) als buitenlandse auteurs. Ten eerste worden de boeken die naar het Nederlands vertaald worden, ook flink verkocht in het buitenland. De Engelse boekenmarkt is GROOT, en wij in Nederland zien meestal alleen de pareltjes uit het buitenland. Een groot deel van de Engelse boekenmarkt is niet van zulke goede kwaliteit, dus relatief gezien is het niveau van Nederlandse en Engelse YA gelijk. Nu je argumenten.
    1. Engelse woorden die worden gebruikt in Nederlandse boeken? Ik kom het haast nooit voor. Dit is echt een zeldzaam geval.
    3+4. Ken je toevallig Zilverspoor en Zilverbron? Een Nederlandse uitgeverij die bijna alleen maar Nederlandse fantasy uitgeeft. En wat denk je van self-published auteurs? Het grotendeel schrijft fantasy. De Nederlandse YA-boekenmarkt zit vol thrillers (Eva Burgers, Mel Wallis de Vries etc.). Storm Publishers is ook erg divers in hun aanbod aan genres. Daarbij ken ik zat andere boeken van Nederlandse bodem die meer diverse genres behandelen op het gebied van contemporary. Een heel bijzonder meisje behandelt het leven in een sekte, wat ik nog nooit voorbij heb zien komen bij een Engels boek en bij uitgeverij Moon is er een schrijfster die heeft geschreven over een homoseksueel meisje. Ik heb het boek nog niet gelezen van PAAZ, maar daarin wordt er een psychiatrische afdeling beschreven in het ziekenhuis, wat ook niet snel voorkomt. Ook is Helen Vreeswijk uniek door haar politieverhalen die zowel het perspectief van de dader bieden als dat van de recherche. En daarbij: liefde is echt het meest voorkomende thema in elk YA-boek dat je kan bedenken, zowel Engels als Nederlands, daar is haast geen ontkomen aan.
    5. De boeken van Rick Riordan in het Nederlands zijn plaatjes, net zoals de originele Nederlandse covers van Throne of Glass (die waren pas echt mooi, Boekerij maakt nu echt een grote fout). Daarbij vind ik de grafische covers van Oog om oog en Mislukt simpel maar effectief en vind ik de cover van Lobsters ook ontzettend leuk.

    Mijn aanraden? Verdiep je meer in de Nederlandse YA! Boeken van Nederlandse bodem moeten absoluut niet achtergesteld worden op de Engelse YA, want het is pas echt een prestatie als je als Nederlandse onbekende schrijver het weet te schoppen bij bijvoorbeeld Best of YA. Als zo'n uitgeverij jouw manuscript verkiest boven de bestsellers die ze ook uit het buitenland kunnen halen, dan doe je echt wat goed!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. 1. Altijd Anders en DrOmEN zaten vol Engelse woorden... Misschien de rest niet, maar dit zijn wel voorbeelden.

      3. Ik denk niet dat er alleen maar contemporary is, maar wel dat die meestal de eerste zijn die je ziet in de boekhandel en bibliotheek. Ik ben ervan bewust dat er veel thrillers zijn en ook dat de fantasy-boeken bestaan. Thea Beckman en Tonke Dragt zijn niet te vergeten!
      En volgens mij is Paaz voor volwassenen geschreven.

      5. Met de covers bedoel ik meer die van de boeken van Carry Slee, waar die mensen op staan. Lennart Wolfert en Emmy ontwerpen prachtige covers en met die van Rick Riordan en de originele van De Glazen Troon ben ik het helemaal mee eens.

      Ik denk niet dat Nederlandse YA per se slecht zijn, maar dat ze soms (voor mij dan) niet kunnen tippen aan bepaalde boeken uit het buitenland. Het is natuurlijk niet zo dat álle boeken uit het buitenland fantastisch zijn. Ik heb alleen de pareltjes van Nederland nog niet ontdekt.

      Het is inderdaad geweldig als je als Nederlander een boek kunt publiceren, maar ik heb dus nog geen vergelijkbaar materiaal kunnen vinden die ik even geweldig vind als mijn favorieten. Harry Potter, bijvoorbeeld.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts